اسناد دادگاه که در ۶ اوت ۲۰۲۶ از حالت مهر و موم خارج شدند نشان میدهند بای بیت در ۱۸ ژوئن شکایتی محرمانه علیه کره شمالی، اداره کل شناسایی این کشور، گروه لازاروس و ۲۰ متهم ناشناس ثبت کرده است.
یک روز بعد، دادگاه درخواست بای بیت برای «کشف فوری مدارک» یا Expedited Discovery را پذیرفت. این مجوز به صرافی اجازه میدهد پیش از طی شدن کامل روند عادی پرونده، برای دریافت اطلاعات مرتبط با حسابها، موجودیها و تاریخچه تراکنشها اقدام کند.
بای بیت مدعی است بخشی از داراییهای قابل ردیابی به پلتفرمهایی رسیدهاند که در آمریکا فعالیت دارند یا بخشی از زیرساخت آنها در این کشور قرار گرفته است.
این حکم به معنای بازیابی ۱.۵ میلیارد دلار نیست
نکته مهم این است که حکم دادگاه مستقیما باعث بازگشت داراییها نمیشود. ارزش اصلی آن در دسترسی بای بیت به اطلاعات واسطههایی است که ممکن است وجوه سرقتشده از طریق حسابها یا زیرساخت آنها عبور کرده باشد.
در نتیجه، اگر یک صرافی بتواند صاحب حساب، موجودی یا مسیر انتقال را شناسایی کند، امکان مسدودسازی یا ادامه ردیابی داراییها بیشتر میشود.
همین موضوع تفاوت اصلی این اقدام حقوقی با گرفتن صرف یک حکم علیه دولت کره شمالی است؛ هدف فعلی، تمرکز بر واسطههایی است که عملا امکان همکاری با دادگاه آمریکا را دارند.
فقط ۹.۸% داراییها هنوز قابل ردیابی است
بای بیت در زمان ثبت شکایت اعلام کرد ۹۰.۲% داراییهای سرقتشده پس از عبور از میکسرها، پلهای میانزنجیرهای و معاملهگران OTC دیگر قابل ردیابی نبودهاند.
تنها ۹.۸% از داراییها به کیف پولهای قابل شناسایی رسیدهاند. از کل مبلغ سرقتشده نیز حدود ۵.۳%، معادل تقریبی ۷۵.۵ میلیون دلار، مسدود یا بازیابی شده است.
این رقم نسبت به ماههای ابتدایی پس از هک کاهش زیادی در قابلیت ردیابی وجوه نشان میدهد. بن ژو، مدیرعامل بای بیت، پیشتر اعلام کرده بود بیش از ۶۸% داراییها همچنان قابل ردیابی هستند.
دادگاه انتقال بخشی از داراییها را هم محدود کرد
بای بیت در ۱۹ ژوئن یک دستور موقت قضایی دریافت کرد که متهمان ناشناس را از انتقال برخی داراییهای قابل ردیابی منع میکرد.
این دستور در ۱۶ ژوئیه تمدید شد و دادگاه در ۳۰ ژوئیه نیز با بخشی از درخواست بای بیت برای صدور قرار مقدماتی موافقت کرد. با این حال، بخشی از مدارک پرونده همچنان مهر و موم باقی ماندهاند.
هک بای بیت چگونه انجام شد؟
هک بای بیت در ۲۱ فوریه ۲۰۲۵ رخ داد و تقریبا ۱.۵ میلیارد دلار دارایی دیجیتال از یکی از کیف پولهای اتریومی صرافی خارج شد.
تحقیقات امنیتی نشان داد مهاجمان فرایند امضای تراکنش مرتبط با زیرساخت Safe Wallet را دستکاری کرده بودند. FBI نیز پنج روز بعد رسما اعلام کرد کره شمالی مسئول این سرقت بوده و فعالیت مهاجمان را با نام TraderTraitor معرفی کرد.
از آن زمان، داراییهای سرقتشده میان هزاران آدرس و چندین شبکه بلاکچینی جابهجا شدهاند.
جمعبندی
مجوز جدید دادگاه آمریکا یک مسیر حقوقی عملی برای بایبیت ایجاد کرده است تا بهجای تمرکز صرف بر مهاجمان، سراغ صرافیها و واسطههایی برود که ممکن است بخشی از داراییهای قابل ردیابی از طریق آنها عبور کرده باشد.
با این حال، بیش از ۹۰% وجوه طبق برآورد بایبیت در زمان ثبت شکایت دیگر قابل ردیابی نبودهاند. بنابراین، حتی موفقیت این پرونده نیز لزوما به معنای بازیابی بخش بزرگی از هک ۱.۵ میلیارد دلاری نیست.
ارزش اصلی این پرونده میتواند در ایجاد یک مسیر حقوقی برای وادار کردن پلتفرمهای تحت حوزه قضایی آمریکا به ارائه اطلاعات و همکاری در مسدودسازی داراییهای سرقتشده باشد.
